آزمایشات سوء مصرف مواد مخدر

آزمایش مواد مخدر به ترویج یک محیط کار شادتر و ایمن تر کمک می کند
مسائل رفتاری ناشی از مصرف مواد مخدر ممکن است بر محل کار تأثیر منفی بگذارد و باعث کاهش روحیه کارکنان، خصومت یا آسیب به همکاران شود.

آزمایش دارو ممکن است هزینه های مراقبت های بهداشتی را کاهش دهد
غربالگری مواد مخدر، نه تنها خطر حوادث محل کار را کاهش می دهد، بلکه ممکن است هزینه های مراقبت های بهداشتی مرتبط با مصرف مواد غیرقانونی را نیز کاهش دهد.

آزمایش مواد مخدر به اقتصاد کمک می کند
تحقیقات نشان می دهد که میزان مصرف مواد بسته به شغل و صنعت متفاوت است. با این حال، کارفرمایانی که سیاست‌های کار بدون مواد مخدر را اجرا می‌کنند، بهتر می‌توانند با مدیریت مؤثر منابع داخلی و اجتناب از کاهش بهره‌وری ناشی از مصرف مواد، اقتصاد را تقویت کنند.

آزمایش دارو با الزامات مقررات شرکت، ایالت یا فدرال مطابقت دارد
در واقع، برخی از شرکت ها ممکن است بسته به ریسک مرتبط با وظایف شغلی خاص، قوانین آزمایش دارو برای موقعیت های مختلف داشته باشند. سلب مسئولیت: کارفرمایان باید با مشاور حقوقی مشورت کنند تا اطمینان حاصل کنند که خط مشی آزمایش محل کار بدون مواد مخدر آنها با تمام قوانین قابل اجرا مطابقت دارد.

آزمایش داروی ادرار (UDT):
این رایج ترین آزمایش دارویی است. نیاز به نمونه ای از ادرار شما ( ادرار کردن) دارد. آزمایش‌های مواد مخدر ادرار بیشتر برای تشخیص الکل، آمفتامین‌ها، بنزودیازپین‌ها، مواد افیونی/افیونی، کوکائین و ماری‌جوانا (THC) استفاده می‌شوند.

آزمایش خون دارو:
ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی عمدتاً از این نوع آزمایش در مواقع اضطراری استفاده می کنند. همچنین معمولاً برای تشخیص سطوح الکل (اتانول) استفاده می شود زیرا می تواند سطح دقیقی را ارائه دهد.

آزمایش دارویی فولیکول مو:
نمونه مو می تواند اطلاعاتی در مورد مصرف مواد در طول زمان ارائه دهد. موهای سر دارای یک پنجره تشخیص سه ماهه هستند، در حالی که موهای بدن با رشد کندتر دارای پنجره تشخیص تا 12 ماه هستند. نتایج می تواند بر اساس ویژگی های موهای هر فرد متفاوت باشد. آزمایش مو می تواند استفاده از کوکائین، فن سیکلیدین (PCP)، آمفتامین ها، مواد افیونی و 3، آزمایش مواد مخدر فولیکول مو را تشخیص دهد: یک نمونه مو می تواند اطلاعاتی در مورد مصرف مواد در طول زمان ارائه دهد. موهای سر دارای یک پنجره تشخیص سه ماهه هستند، در حالی که موهای بدن با رشد کندتر دارای پنجره تشخیص تا 12 ماه هستند. نتایج می تواند بر اساس ویژگی های موهای هر فرد متفاوت باشد. آزمایش مو می تواند استفاده از کوکائین، فن سیکلیدین (PCP)، آمفتامین ها، مواد افیونی و 3،4-متیلن دی اکسی مت آمفتامین (MDMA) را تشخیص دهد.

آزمایش داروهای تنفسی:
این در درجه اول برای تشخیص مصرف اخیر الکل استفاده می شود. نتیجه آن غلظت الکل تنفسی (BrAC) نامیده می شود. مقامات اغلب از آن برای تخمین میزان الکل خون فرد (BAC) استفاده می کنند. با این حال، BrAC گاهی اوقات می تواند BAC را دست کم یا بیش از حد تخمین بزند. تحقیقات اخیر بر روی استفاده بالقوه از تست تنفس برای تشخیص کوکائین، ماری جوانا، بنزودیازپین ها، آمفتامین ها، مواد افیونی، متادون و بوپرنورفین متمرکز شده است.

آزمایش داروی عرق:
تست عرق شامل پوشیدن یک پد جاذب روی پوست است که پس از مدت زمان مشخصی جمع آوری و آزمایش می شود. نتایج اطلاعاتی را در مورد میزان مصرف یک ماده در تمام مدت زمانی که از پد استفاده کرده است، ارائه می دهد. تست عرق یک پنجره تشخیص از ساعت ها تا هفته ها را می دهد.